İŞ DÜNYASI

DigitalAge | 17.12.2015 - 15:10

Sosyal İnovasyon: Sosyalleşen Kâr

Çeşitli toplumsal sorunları çözümlemek sadece devletlerin görevi değil. Bu noktada STK’lar, araştırma kurumları ve şirketler bu sorunlara çözüm önerileri getirerek dünyayı daha yaşanabilir bir yer haline getirmeyi hedefliyor. Bu çabalar sosyal inovasyonun bir parçası. Yazımızda sosyal inovasyonu örneklerle açıklıyoruz.

Sosyal inovasyonun mekanizması ve süreci

İstanbul Fikir Araştırmaları Merkezi’nden (İSFAM) Mustafa Tolunoğlu, sosyal inovasyonun mekanizması ve sürecini ele alan bir makale yayımladı. “Sosyal İnovasyon Nedir, Örnekleri ve Mekanizması” başlıklı makaleden ilgili bölümü özetliyoruz

Sosyal inovasyon mekanizması

Değer ve fikir aktarımı
Yeni rekabet ortamı işletmeleri, devlet kurumlarını hatta kâr amacı gütmeyen sivil kuruluşları inovasyona zorlamıştır. Dışarıdan bilgi akışının sağlanmasının günümüz işletmelerinin inovasyon kapasitelerini arttırdığının görülmesi (Linton & Walsh, 2004) sebebi ile kamu kuruluşları, STK’lar ve kâr odaklı işletmeler arasında yakın temas ve bilgi, değer alış verişi hızlanmıştır.

sosyal inovasyon süreci

Rollerin ve ilişkilerin değişmesi
Gelişen teknoloji, artan rekabet ortamı ve hızlı iletişim gibi sebeplerle artık işletmeler sadece kâr yapan kuruluşlar olmanın, devlet sadece konun koyan ve vergi toplayan bir organizma olmanın ve STK’lar da sadece tepkisel faaliyetler geçekleştirmenin çok ötesine geçmeye başlamıştır. İşletmelerin birçoğu sosyal konularda devlet ile işbirliği yaparak sosyal meselelere eğilip bir STK gibi davranmaya başlamış hatta amaç için yeni roller oluşturmuşlardır (Cheung, 2003).

Özel sermayenin toplum desteğine entegre edilmesi
Artık işletmeler, diğer oyuncularla işbirliği içerisinde sosyal değer üretmektedirler. Bu da sosyal inovasyon için ayrı bir mekanizma haline gelmiş durumdadır. İşletmeler bu faaliyetleri gerçekleştirebilmek için, düşük maliyet yapıları içeren, daha verimli kanallar oluşturan ve pazar içi ve pazar dışı yaklaşımları birleştiren yeni iş modelleri üretmektedirler (Phills et al., 2008). Düşük gelirli ailelerin kız çocuklarının eğitimini karşılamak için çeşitli işletmelerin STK’lar ile yaptığı projeler buna örnek olarak gösterilebilir.

1 2